Fujian tulou

Budynki tulou występują w górzystych okolicach pogranicza prowincji Fujian i Guandong, w najbliższej okolicy miasta Yongding (永定). Budynki te w roku 2008 zostały wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Wielki Kanał

Większość rzek w Chinach płynie z zachodu na wschód. Tak więc niemal zawsze odczuwano potrzebę istnienia kanału wodnego biegnącego w osi północ-południe. W istocie kilkukrotnie rozpoczynano budowę kanału. Jedynym efektem tych prób było powstanie kilku niepołączonych odcinków. Dopiero cesarz Yang (rządził w latach 605–618 n.e.) z dynastii Sui doprowadził do wybudowania kanału.

Chińska kartografia

Chińczycy wykonywali mapy w drewnie i na jedwabiu, a w późniejszym okresie na papierze, gdy został on już wynaleziony. Mapy były rzadko kopiowane, a oryginały były często niszczone przez właścicieli w celu ochrony przed niepowołanymi osobami.

Tradycyjne chińskie domostwo

Typową cechą tego typu budowli jest jej funkcja odgrodzenia pewnego fragmentu otwartej przestrzeni, a tym samym odcinania mieszkańców od świata zewnętrznego. Do wnętrza przybytku prowadzi zazwyczaj tylko jedno wejście. Optymalne usytuowanie względem kierunków świata to takie, w którym przód domostwa skierowany jest na południe.

Prawie wszystko o bambusie

Bambus jest drewniejącą trawą wieloletnią z rodziny Poaceae. Jego pędy mają od 1 mm do 30 cm średnicy w zależności od gatunku. A gatunków bambusa jest około tysiąca – występują głównie w obszarach tropikalnych i subtropikalnych, najliczniej oczywiście w Azji wschodniej. Rozmaite gatunki bambusa osiągają wysokość od kilku centymetrów do 40 m. Charakteryzuje się niezwykle szybkim tempem wzrostu, dochodzącym do 70-80 cm dziennie. Pojedyncza łodyga dzieli się na równe segmenty, z których wyrasta jeden liść i/lub od jednego do kilkunastu odgałęzień.

Plan miasta Tajpei na Tajwanie

Wielki Mur Chiński

Pierwsze odcinki wielkiego Muru powstały w okresie Wiosen i jesieni, czyli około VII wieku p.n.e. Były to fortyfikacje obronne poszczególnych państw. Po tym jak państwo Qin podbiło pozostałe mocarstwa regionu, dokonując „pierwszego zjednoczenia”, fortyfikacje pierwotnie wybudowane przez państwa Qin, Zhao, Yan i inne, zostały wzmocnione, rozbudowane i połączone.

Jak podróżować po Chinach

Podróże po Chinach to często zderzenie ze światem, który działa zupełnie inaczej, niż nasz stary, oswojony. W tym artykule znajdziesz konkretne, praktyczne porady co do tego, jak poruszać się jako turysta, w tym w sytuacjach nietypowych.

Zakazane Miasto w Pekinie

Zakazane Miasto zostało zaprojektowane jako ziemskie odbicie Purpurowej Gwiazdy Polarnej (Zǐwēixīng 紫微星), która według chińskiej astronomii jest stałym centrum nieba. Stąd też wywodzi się pełna nazwa kompleksu: Zǐjìnchéng (紫禁城) – Purpurowe Zakazane Miasto. Purpura symbolizuje tu nie kolor ścian, lecz boską stabilność i niebiański porządek. Zgodnie z kosmologią, cesarz jako Syn Niebios musiał rezydować w punkcie, wokół którego obraca się świat. Wszystkie główne hale pałacowe są ustawione wzdłuż osi północ-południe, co miało zapewniać harmonijny przepływ energii Qi i legitymizować władzę cesarza jako jedynego pośrednika między sferą sacrum a ludźmi.

Rezydencja Góralska w Chengde (Bishu Shanzhuang 避暑山莊)

Budowa rezydencji rozpoczęła się w 1703 roku, w 42. roku panowania cesarza Kangxi. W przeciwieństwie do ogrodów w Pekinie, Chengde nie powstało wyłącznie dla rozrywki. Kangxi, wybitny strateg, zauważył, że region ten leży dokładnie na styku rolniczych Chin właściwych i pasterskich terenów Mongolii. Miejsce to stało się bazą dla corocznych łowów jesiennych (Mulan Weichang), które były w rzeczywistości gigantycznymi manewrami wojskowymi mającymi utrzymać gotowość bojową mandżurskiej jazdy. Zgodnie z chińskimi kronikami dworskimi, Kangxi wybrał to miejsce ze względu na „czyste powietrze i chłodne wody”, ale jego prawdziwym celem było stworzenie „stolicy bez murów”, która zbliżyłaby dwór do mongolskich sojuszników. Budowa trwała 89 lat, obejmując rządy trzech cesarzy: Kangxi, Yongzhenga i Qianlonga. To właśnie tutaj wykuwała się polityka zjednoczenia wielonarodowego państwa Qing, a rezydencja stała się symbolem mandżurskiej dominacji opartej na dyplomacji, a nie tylko sile.

Ogrody w Suzhou (Prowincja Jiangsu)

Początki ogrodnictwa w Suzhou sięgają VI wieku p.n.e., kiedy król państwa Wu założył tu królewskie tereny łowieckie. Jednak właściwa kultura ogrodów prywatnych narodziła się w okresie Dynastii Południowych i Północnych (IV–VI w. n.e.). W obliczu chaosu politycznego, urzędnicy zaczęli wycofywać się z życia publicznego, tworząc „miejskie pustelnie” (shì zhì yǐn 市制隱). Suzhou, dzięki obfitości wody i łagodnemu klimatowi, stało się idealnym miejscem do kultywowania idei „ukrytego życia”. W okresie dynastii Tang (618–907) ogrody stały się miejscem spotkań poetów i artystów. Słynny poeta Bai Juyi, będąc gubernatorem Suzhou, przyczynił się do estetyzacji miasta, co zainspirowało lokalne elity do budowy rezydencji łączących dom z ogrodem. Wtedy też zaczęto doceniać specyficzny rodzaj estetyki, w której ogród nie miał być monumentalny (jak ogrody cesarskie północy), lecz subtelny i introwertyczny.

Letni Ogród Cesarski w Pekinie (Yiheyuan 頤和園)

Zanim powstał pałac, który znamy dzisiaj, obszar ten był znany z naturalnych źródeł zasilających jezioro Wengshan. W XII wieku, za dynastii Jin, zbudowano tu pierwszy pałac podróżny. Jednak to za dynastii Yuan (1271–1368) słynny astronom i inżynier Guo Shoujing przekształcił jezioro w kluczowy zbiornik retencyjny dla Wielkiego Kanału, doprowadzając wodę do serca Pekinu. Dzięki temu miejsce to zyskało ogromne znaczenie logistyczne dla stolicy. W okresie dynastii Ming (1368–1644) wzniesiono tu Świątynię Doskonałego Spokoju (Yuánjìng Sì), a ogród wokół Wzgórza Wengshan stał się ulubionym miejscem spacerów arystokracji. Nazywano go wówczas Ogrodem Dobroczynnego Spokoju. W tym czasie krajobraz miał charakter bardziej wiejski i naturalny, a Mingowscy urzędnicy cenili go za możliwość ucieczki od rygorystycznego życia dworskiego w Zakazanym Mieście.

Stare Miasto w Lijiang (Yunnan)

Stare Miasto w Lijiang (麗江古城), znane również jako Dayan (大研), to jedno z najbardziej niezwykłych miejsc w prowincji Junnan. Jest to jedyne znaczące historyczne miasto w Chinach, które zostało zbudowane bez murów obronnych, co samo w sobie stanowi zagadkę historyczną i ku...